Europarlementslid Liesbet Sommen is aangesteld als rapporteur voor de herziening van het Europees Globaliseringsfonds (EGF), een belangrijk instrument om werknemers te ondersteunen die getroffen worden door grootschalige herstructureringen of faillissementen.
Sommen zelf is alvast erg blij deze verantwoordelijkheid op te mogen nemen: “We hebben onze eerste aanzet zopas ingediend. Dit voorstel heeft als doel om het EGF-fonds als het ware te updaten en af te stemmen op de arbeidsmarkt van vandaag. We moeten beter inspelen op de uitdagingen van zowel de groene als de digitale transitie en tegelijkertijd de sociale rechtvaardigheid niet uit het oog verliezen”, aldus Sommen.
Liesbet Sommen: “In deze turbulente en onzekere geopolitieke tijden, met onder meer dreigende handelstarieven vanuit de VS, is het EGF een instrument om onze Europese economie weerbaarder te maken en jobs te beschermen. Maar liefst 720.000 Europese jobs staan onder druk door de nakende handelsoorlog. De internationale context versterkt de noodzaak om onze Europese economie te verduurzamen en te digitaliseren. Al die uitdagingen zullen leiden tot herstructureringsgolven in Europa. Het EGF moet ingezet worden om de betrokken werknemers om te scholen en te begeleiden richting een duurzame en digitale economie. Het EGF garandeert op die manier werkzekerheid voor werknemers maar draagt ook bij aan de noodzaak voor meer strategische autonomie van de Europese economie.”
Het EGF-fonds heeft zijn waarde reeds meermaals bewezen als vangnet voor werknemers die op straat komen te staan. Denk bijvoorbeeld aan de sluitingen van Van Hool en Audi Vorst in België. Recent werd door Denemarken en Duitsland ook steun verkregen voor ontslagen medewerkers uit respectievelijk de vlees - en staalindsutrie. Dit vooral in sectoren die worden geraakt door globalisering of automatisering. De Europese Commissie is zich hier ook bewust van en ziet daarom de noodzaak haar zich in haar hervormingsvoorstellen te focussen op twee cruciale punten.
De huidige goedkeuringsprocedure voor EGF-steun omvat te veel verschillende stappen. Men wil nu dus onderzoeken hoe dit proces versneld kan worden om deze steun sneller bij de noodlijdende bedrijven te krijgen.
Bovendien wil de Commissie er met deze hervorming voor zorgen dat niet alleen ontslagen medewerkers in aanmerking komen voor EGF-steun. Ze willen in de toekomst ook proactief werknemers ondersteunen die hun baan dreigen te verliezen. Zo kunnen sectoren die voor grote uitdagingen staan, zoals bijvoorbeeld de Europese auto-industrie, tijdig hulp krijgen om werknemers om te scholen en hen vlot van start te laten gaan in een nieuwe omgeving. Om dit te kunnen realiseren is in het Commissievoorstel ook sprake van een nieuw cofinancieringsmechanisme waarbij bedrijven een bijdrage zouden leveren om mensen die zonder werk dreigen te vallen, opnieuw op weg te helpen.
De herziening onderstreept ook het belang van betere bekendmaking van het EGF in alle lidstaten, vooral in regio’s waar het fonds nog weinig wordt benut. Zo werd nog maar door 20 van de 27 lidstaten van de Europese Unie beroep gedaan op EGF. Toch opmerkelijk aangezien het al twintig jaar geleden werd geïntroduceerd.
De herziening moet nu nog alle wetgevende fases van de Europese besluitvormingsprocedure doorlopen.
